تبليغاتX
دانشمندان جوان
خصوصی

   Solar wind                                                                                                                                                                         

 

From Wikipedia, the free encyclopedia                                                                         

 

- The plasma in the solar wind meeting the heliopause                                                   

 

The solar wind is a stream of charged particles _a plasma_ejected from the upper atmosphere of the sun .It consists mostly of electrons and protons with energies of about 1 Kev .  These particles are able to escape the sun's gravity , in part because of the high temperature of the corona, but also because of high kinetic energy that particles gain through a process that is not well-understood at this time .

 The solar wind creates the Heliosphere , a vast bubble in the interstellar medium surrounding the solar system . Other phenomena include geomagnetic storms that can knock out power grids on Earth, the aurorae such as the Northern Lights , and the plasma tails of comets that always point away from the sun .

 

 

ترجمه :

 

باد خورشيدي      

 

                                                                           باد خورشیدی  طوفان هايي متشكل از ذراتي به نام پلاسما هستند كه از اتمسفر بالايي خورشید خارج مي شوند. این بادها شامل تعداد زيادي الكترون و پروتون همراه با مقدار كمي يون هاي سنگين با انرژي حدود 1kev هستند . این ذرات به دلیل دمای بالای تاج خورشیدی مي توانند از جاذبه خورشید فرار کنند . در اصل منشا باد خورشیدی دمای بالای تاج خورشید مي باشد كه فشارهای زيادي را موجب گردیده و به جریان برونسوي مواد خورشیدی مي انجامد . همچنین به خاطر انرژي جنبشی بالای این ذرات فرآيندهايي را بدست مي آورند كه تا کنون به خوبی شناخته نشده اند .

باد خورشيدي هليسفري متشكل از ميلياردها كيلومتر اشعه خورشيد را بوجود مي آورد كه اين هليسفر حباب هاي وسيع محافظي در فضاهاي بين ستاره اي هستند كه منظومه شمسي را احاطه مي كنند . از اثرات بادهاي خورشيدي  طوفان هاي مغناطيسي ، شفق قطبي و ستاره هاي دنباله دار مي باشد كه طوفان هاي مغناطيسي اثرات مخربي روي شبكه هاي برق و مخابرات زمين دارند و شفق قطبي نيز به خاطر پلاسماي موجود در بادهاي خورشيدي بوجود مي آيند .

این مطلب ادامه دارد...

ترجمه توسط دانشمندان جوان

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم بهمن 1387ساعت 0:10  توسط طاهره | 
       
نگارش یافته توسط فائزه چَقاج‍ردي   
 كهكشانهای سیفرت (Seyfert galaxies ) به ظاهر كهكشانهای مارپیچی معمولی هستند، اما آنها دارای مركزهای درخشان متغیری می باشند  و اكنون طبیعت پنهان آنها آشكار شده است. آنها كهكشان خوار هستند !
تصاویر به دست آمده در نور مرئی مدارك زیادی از این كهكشانها و تاثیر بر اطرافشان نشان نداد. اما VLAتلسكوپ رادیویی آشكار كرد كه كهكشان های سیفرت با بلعیدن كهكشان های اطرافشان، موجب تغذیه سیاه چاله موجود در هسته می شوند. پیش از این اخترشناسان به این موضوع شك داشتند و هیچ مدركی برای پشتیبانی از نظریه خود به دست نیاورده بودند. یك نظریه عمده، بیان می كند كه تغییرات مشاهده شده در مراكز كهكشانهای سیفرت، به دلیل برخورد نزدیك آنها با كهكشانهای همسایه شان بوده است. برخوردهای گرانشی موجب حركت گاز از كهكشانهای همسایه به سیاهچاله می شوند. درحالیكه با استفاده از تلسكوپ های نور مریی، تنها كسر كوچكی از چنین برخوردهایی مشاهده شده است.
هم اكنون تصاویر جدید  گاز هیدروژن در سیفرت ها با استفاده از تلسكوپ رادیویی نشان می دهد، بخش عظیمی از آنها در واقع توسط برخوردهای متوالی با كهكشان های همسایه شان آشفته شده اند.
 

 
شانگ یو كو ( Cheng-Yu Kuo ) از دانشگاه ویرجینیا گفت :" تلسكوپ رادیویی  از آنچه به واقع در این كهكشان ها در حال وقوع است، پرده برداشت." او هم چنین اضافه كرد: " مشاهده گاز در این كهكشان ها نشان داد كه آنها همسایگان خود را می بلعند، این یك تفاوت برجسته با ظاهر آنها در تصاویر مریی است."
برخوردهای كهكشانی گاز و غبار را به سمت سیاهچاله می فرستد و سرانجام هنگامی كه ماده مصرف شد، انرژی تولید می شود. سیاهچاله ها كه نواحی بسیار چگالی هستند و گرانش آنها حتی نور را نیز به دام می اندازد، در هسته بسیاری از كهكشانها قرار دارند.
بسته به این كه سیاهچاله با چه سرعتی در حال تغذیه است، كهكشان می تواند طیف وسیعی از فعالیتی پر انرژی را نشان دهد. كهكشانهای سیفرت، ملایم ترین نوع از این فعالیت ها هستند. این درحالی است كه اختروش ها  و اجرام بلازرس ( quasars and blazers ) ، صدها بار پر انرژی تر از می باشند.
اخترشناسان، شماری از كهكشانهای سیفرت نسبتا نزدیك را كه قبلا در نور مریی رصد شده بودند، انتخاب كردند و سپس با استفاده از تلسكوپ رادیویی  به دقت به مطالعه سیفرت ها پرداختند و امواج رادیویی انتشار یافته توسط اتم های هیدروژن را مشاهده كردند. تصاویر رادیویی، كسر عظیمی از كهكشانهای سیفرت را آشكار ساختند كه در اثر برخورد با كهكشانهای همسایه، آشفته شده اند. از طریق مقایسه مشخص شد كه تصاویر به دست آمده از كهكشانهای غیرفعال توسط تلسكوپ رادیویی  نشان داد كه تعداد كمی از آنها آشفته هستند.
یا-ون تانگ، كسی كه این كار را در موسسه ستاره شناسی و اخترفیزیك آكادمی سینیكا (Institute of Astronomy & Astrophysics, Academia Sinica (ASIAA)  )در تایوان شروع كرد می گوید: "تا بحال این بهترین گواه برای سوخت گیری كهكشانهای سیفرت بوده است.مكانیزم های دیگری نیز مطرح شده اند اما آنها به میزان كمتری هرگونه تفاوت بین سیفرت ها و كهكشانهای غیرفعال را نمایان ساخته اند
+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم مهر 1387ساعت 13:37  توسط طاهره | 
 

زمان صفر

زمان گذشته تر از گذشته

بنابه نظريه انفجار بزرگ ، گسترش جهان از يك انفجار آتشين آغاز شده و تا امروز ادامه يافته است و احتمال دارد اين گسترش تا بينهايت ادامه داشته باشد. ولي ما يقينا مي‌خواهيم بدانيم پيش از اين انفجار اوليه وضع از چه قرار بوده است. اما براي فهميدن اين موضوع بايد از ديوار زمان صفر عبور كنيم. نه تنها در عرصه فيزيك ، بلكه حتي در عرصه منطق نيز دشواريهاي زيادي در اين سير وجود دارد.

ما نمي‌توانيم تاريخ كائنات را از زمان صفر يعني درست لحظه آفرينش فضا و زمان آغاز كنيم ولي قادريم آن را از لحظه‌هاي بسيار كوتاه و غير قابل تصور يعني 43- ^10 ثانيه پس از انفجار بزرگ آغاز كنيم. قوانين بنيادي فيزيك توانسته‌اند از امروز تا آن لحظه كه كائنات بسيار بسيار كوچك ، داغ و غليظ بوده ، استواري خود را حفظ كنند.

خصوصيات كائنات در زمان صفر

در 43- ^10 ثانيه پس از انفجار بزرگ ، كائنات بيش از 35 - ^ 10 متر قطر نداشته و ده ميليون ميليارد ميليارد بار كوچكتر از يك اتم هيدروژن بوده است. در اين زمان عالم چنان جوان است كه نور نمي‌تواند به دورها سفر كند و افق كيهاني كه كائنات قابل ديد را در بر مي‌گيرد، بسيار نزديك است. در اين زمان حرارت به 32 ^ 10 كلوين ميرسد. كائنات بسيار غليظ و فشرده (96 ^ 10 برابر غلظت آب) و انرژي آن غير قابل اندازه گيري است. چنانچه اگر بخواهيم چنين نيرويي توليد كنيم بايد دستگاههاي تسريع كننده ذرات اوليه‌اي بسازيم كه چندين سال نوري قطر داشته باشند.

زمان صفر يا زمان پلانك

در 43- ^10 ثانيه پس از انفجار ، كائنات چنان فشرده و غلظت چنان انباشته است كه نيروي جاذبه ، كه در حالت معمولي در مقياس ميكروسكوپي قابل اغماض است، مانند نيروها از قبيل نيروهاي هسته‌اي قوي و ضعيف نيروي الكترومغناطيسي ، بسيار قوي مي‌باشد. ولي ما نمي‌توانيم رفتار و مشخصات اتمها و نور را در جاذبه بسيار قوي دريابيم. اين مساله نخستين بار در آغاز قرن حاضر توسط "ماكس پلانك" مطرح شد. به همين دليل زمان 43- ^10 ثانيه را "زمان پلانك" مي‌گويند. كه در آن فيزيك از توضيح عاجز مي‌شود و مرز آگاهي‌ها به نهايت مي‌رسد.

جاذبه سد زمان صفر

براي پشت سر گذاشتن زمان پلانك به نظريه‌اي‌ كوانتيك از جاذبه نياز است كه در آن قوه جاذبه بتواند با ساير نيروها متحد شود. فيزيكدانان در تلاشند تا يك نظريه جامع طبيعت بيابند كه در آن چهار نيروي حاكم بر جهان بصورت يك نيروي واحد عمل كنند. و تا كنون موفق شده‌اند شرايط گرد آمدن نيروهاي هسته‌اي قوي و ضعيف و نيروي الكترومغناطيسي را بدست آورند. ولي نيروي جاذبه همچنان با اتحاد با اين نيروها مخالفت مي‌كند. اين نيرو كه بر دنياي بينهايت بزرگها حاكم است از هر گونه اتحاد با دنياي بينهايت خردها سرباز مي زند.

پيوند و اتحاد مكانيك كوانتومي با نسبيت در حال حاضر همچنان سدي غير قابل عبور است و حتي اينشتين كه در سي سال آخر عمر خود ، سر سختانه در اين زمينه به كار پرداخت، نتوانست از اين سد بگذرد. تا وقتي مقاومت و استقامت جاذبه شكسته نشود، فراتر از زمان پلانك را در يافتن ، كاري غير ممكن است. اين زمان مرز و حد نهايي آگاهي و شناخت ما است. در پشت ديوار پلانك واقعيتي هنوز دست نيافتني پنهان است كه در آن جفت فضا ـ زمان كائنات چهار بعدي ما مي‌تواند كاملا متفاوت باشد با ديگر وجود نداشته باشد.

پشت ديوار پلانك

فيزيكدانهايي كه شكافهاي كوتاه و گذرايي در پشت ديوار پلانك وارد كرده‌اند، مي‌گويند كه با كائنات پرآشوبي كه ده يا حتي بيست و شش بعد دارد، برخورد كرده‌اند، كه در آن قوه جاذبه چنان قوي است كه فضا را به كلي دگرگون كرده است و در آن ، فضا ، تحت تاثير جاذبه به تعداد بيشماري سوراخ سياه ميكروسكوپيك تبديل شده است كه گذشته ، حال و آينده و حتي زمان در آن معنا ندارد. هر كدام از اين سوراخها صد ميليارد ميليارد بار كوچكتر از يك پروتون هستند، كه با حرارت 32 ^10 كلوين در فاصله 43- ^10 ثانيه تبخير مي‌شوند، ناپديد مي‌شوند و دوباره ظاهر مي‌شوند.

زمان مرجع

سالها كوشش و مطالعه طاقت فرسا لازم است تا ديوار پلانك سوراخ شود و تا رسيدن به آن روز ما بايد "زمان پلانك" را به منزله "زمان صفر" بپذيريم. بنابرين ، وقتي از مبدا و آغاز خلقت كائنات گفتگو مي‌كنيم، زمان مرجع ما زمان پلانك خواهد بود.
بر گرفته:www.hupaa.com
+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم مرداد 1387ساعت 21:19  توسط طاهره |